معناشناسى امنیت در مکتوبات سیاسى فقهاى شیعه در عصر مشروطیت

نوع مقاله : عنوان و چکیده و متن مقاله

نویسنده

استادیارعلوم سیاسى دانشگاه امام صادق(ع).

چکیده

امنیت از جمله مفاهیمى است که همواره مورد توجه اندیشمندان سیاسى و حاکمان سیاسى بوده است تا آنجا که برخى تأمین امنیت را وظیفة اصلى دولت ها دانسته اند. فقهاى شیعه نیز در دوره هاى مختلف تاریخى همواره به دنبال امنیت دینى و سیاسى جامعة شیعى بوده اند و از قواعد و اصول فقهى مختلفى با استناد به قرآن و سیرة معصومین (ع) در تأمین امنیت شیعیان بهره گرفته اند. تقیه، امور حسبیه، مقدمة واجب، امر به معروف و نهى از منکر و حفظ جامعة اسلامى، از جمله قواعد و اصولى هستند که فقها در اثبات ضرورت امنیت براى کشور و جامعة شیعى استفاده کرده اند. در عصر مشروطیت به دلیل ضعف حکومت پادشاهى قاجاریه در تأمین امنیت ملى جامعه، فقهاى شیعه نظیر سه مرجع بزرگ، آخوند خراسانى، مازندرانى، تهرانى و آیت االله نائینى ودیگر فقهاى بزرگ شیعى، راه حل تأمین امنیت را در همراهى با نهضت مشروطیت دیدند وبه تبیین فقهى مشروطة اسلامى پرداختند. مقالة حاضردر صدد تشریح نگاه دینى فقها به مسئلة امنیت ملى در خلال مکتوبات سیاسى آنهاست و مدعى است که برداشت فقها از امنیت ملى با توجه به دیدگاه هاى جدید در زمرة دیدگاه هاى سلبى قرار مى گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

.

نویسنده [English]

  • . .
.
چکیده [English]

.