عوامل مؤثر بر افزایش اثربخشی اقدامات کارآگاهان در جرم یابی آدم‌ربایی

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد رشته کشف جرایم. تهران . ایران

2 دانشجوی دکتری جرم یابی- عضو گروه جرمشناسی دانشگاه علوم انتظامی

چکیده

زمینه و هدف: آدم‌رباییاز جمله مهم‌ترین جرایم جنایی است که علاوه بر احتمال بروز خطر جانی برای فرد ربوده شده و ایراد صدمه جدی به امنیت، آرامش ذهنی و سلامت روحی خانواده فرد ربوده شده، یکی از چالش‌های پلیس آگاهی نیز است. بر همین اساس هدف اصلی این تحقیق شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر افزایش اثربخشی اقدامات کارآگاهان در جرم‌یابی آدم‌ربایی در کلان‌شهر تهران از سال 1397 الی 1398 بوده است.
روش‌: تحقیق حاضر یک پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوای جهت‌دار بوده که از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری آن 35 نفر از کارآگاهان و کمک کارآگاهان شاغل در معاونت مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ هستند که به روش هدفمند انتخاب‌شده‌اند. روش گردآوری داده‌ها به‌صورت میدانی و ابزار آن مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختاریافته است و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار مکس‌کیو‌دا استفاده شده است.
یافته‌ها: با توجه به یافته‌های تحقیق می‌توان با 95 درصد اطمینان بیان کرد که متغیرهای یکپارچگی بانک‌های اطلاعاتی، تربیت حرفه‎ای کارآگاهان، وحدت فرماندهی، مقاوم‌سازی مردم به میزان بالا بر اثر‌بخشی اقدامات کارآگاهان در جرم‌یابی آدم‌ربایی مؤثر است.
نتیجه‌گیری: با توجه نتایج به‌دست‌آمده از تحقیق، طراحی الگوی جامع جرم‌یابی آدم‌ربایی، بررسی الزامات و چالش‌های پلیسی در جرم‌یابی آدم‌ربایی، مطالعه تطبیقی برخی کشورها در خصوص فرایند جرم‌یابی آدم‌ربایی ضروری به نظر می‌رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Factors Affecting the Effectiveness of Detectives' Actions in Criminalizing Kidnapping

نویسندگان [English]

  • Mahmoud Maleki 1
  • Ali Jahangirpou 2
1 MA in Crime Detection. tehrah . iran
2 Lecturer, Department of Criminology, Amin Police University; PhD Candidate in Criminalistics, Amin Police University . tehran. iran
چکیده [English]

Background and objectives: Kidnapping is one of the most important criminal offenses, which in addition to the risk of death for the abducted person and causing serious damage to security, peace of mind and mental health of the abducted family, is one of the challenges of the police. Accordingly, the main purpose of this study was to identify and explain the factors affecting the increase of effectiveness of detectives' actions in criminalizing kidnapping in Tehran metropolis from 2018 to 2019.
Methodology: The present study is a qualitative research and of directional content analysis and in terms of its objectives it is of an applied research type. The statistical population includes 35 detectives and assistant detectives working in the Tehran Metropolitan Criminal Investigations Police's Deputy for Combating Criminal Offenses that have been selected using purposive sampling method. The data collection method is field study and its tools are semi-structured in-depth interviews. MAXQDA software was employed for data analysis.
Findings: According to the research findings, it can be stated with 95% confidence that the integration variables of databases, professional training of detectives, unity of command, and high resilience of people are effective in the effectiveness of detectives' actions in criminalizing kidnapping.
Results: Considering the results of the research, designing a comprehensive model of criminalization of kidnapping, examining the police requirements and challenges in criminalization of kidnapping, a comparative study of some countries regarding the process of criminalization of kidnapping seem necessary.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Detectives of criminal investigations police
  • Criminalistics
  • Kidnapping
  • effectiveness
  • Training
  1. امامی، پریا. (۱۳۹۶). بررسی تطبیقی جرم آدم‌ربایی در حقوق کیفری ایران، فرانسه و حقوق بین‌الملل. اولین کنفرانس ملی پژوهش‌های نوین ایران و جهان در مدیریت، اقتصاد و حسابداری و علوم انسانی، شیراز، دانشگاه علمی کاربردی شوشتر. قابل بازیابی از: https://www.civilica.com/Paper-MEAHBTM04-
  2. بیابانی، غلامحسین؛ هادیانفر، سید کمال. (١٣٨٤). فرهنگ توصیفی علوم جنایی. تهران: انتشارات تأویل.
  3. پور رضا قلی، هوشنگ. (1384). آدم‌ربایی. ناجا. معاونت پلیس آگاهی.
  4. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1387). ترمینولوژی حقوق. چاپ نوزدهم. تهران: انتشارات کتابخانه گنج دانش.
  5. حبیب زاده، محمدجعفر؛ شریفی، محسن. (1391). تحلیل ارکان جرم آدم‌ربایی در روند قانون‌گذاری ایران با نگاهی به حقوق فرانسه. پژوهشنامه اندیشه‌های حقوقی، 01 (1):19-43. قابل بازیابی از:
    1. https://www.magiran.com/paper/1078410
  6. درویشی لاسبز؛ ناهید، کوچک زاده، اکرم. (۱۳۹۶). جرم آدم‌ربایی و مخفی کردن دیگری. اولین کنفرانس ملی پژوهش‌های نوین ایران و جهان در مدیریت، اقتصاد و حسابداری و علوم انسانی، شیراز، دانشگاه علمی کاربردی شوشتر، قابل بازیابی از:

https://www.civilica.com/Paper-MEAHBTM04

  1. دفت، ریچارد. (1374). تئوری سازمان و طراحی ساختار. ترجمه علی پارسائیان و سید محمد اعرابی. تهران: شرکت چاپ و نشر بازرگانی وابسته به موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی.
  2. رضائیان، علی. (1382). مبانی سازمان و مدیریت. چاپ پنجم. تهران: انتشارات سمت.
  3. سالارزایی، امیر حمزه؛ جهانگیری، شهناز، شوریابی، حسین. (1392). بررسی انگیزه‌های وقوع جرم آدم‌ربایی در استان سیستان و بلوچستان. مجله: پژوهش‌های اطلاعاتی و جنایی، 8 (32): 31-56. قابل بازیابی از:

https://www.magiran.com/paper/1460648

  1. سهرابی، بابک؛ حمیده، ایرج. (1394). مدیریت کلان داده‌ها در بخش‌های خصوصی و عمومی - تألیف انتشارات سمت.
  2.  سعیدی ابواسحاقی، محسن. (1395). بررسی منطق موضوع شناسی فقه سنتی در موضوعات مستحدثه. پژوهش‌نامه میان رشته‌ایی فقهی، 4 (8): 127- 147. قابل بازیابی از:
    1. http://irj.journals.isu.ac.ir/article_2031.html
  3. طالبیان، حسین. (1397). اصول حاکم بر جرم یابی با نگاه به آینده. فصل‌نامه پژوهش‌های اطلاعاتی و جنایی، 13 (1): 9-38. قابل بازیابی از:
    1. http://icra.jrl.police.ir/article_18831.html
  4. کینلا، دنیس. (1383). توانمندسازی منابع انسانی. ترجمه مهدی ایران‌نژاد پاریزی. تهران: نشر مدیران.
  5. موریس نخله، روحی البعلبکی؛ صلاح مطر. (2002). القاموس القانونیه الثلاثه. منشورات الحلبی الحقوقیه، الطبعه الاُولی.
  6. وب‌سایت خبرگزاری تسنیم. (1393). مصاحبه با فرمانده نپو ایران، ۰۴ شهریور ۱۳۹۳.
  7. وروایی، اکبر؛ حسن‌پور، یدالله. (1391). بررسی عوامل مؤثر بر وقوع جرم آدم‌ربایی. نشریه پژوهش‌های اطلاعاتی و جنایی، 7 (2): 31- 45. قابل بازیابی از:

https://elmnet.ir/Article/1482276-34270

  1. وروایی، اکبر؛ مقیمی، مهدی و مروتی، مجتبی. (1391). بررسی عوامل محیطی مؤثر بر وقوع جرم آدم‌ربایی در شهر ایرانشهر. فصلنامه انتظام اجتماعی‌، 4 (1): 179-200. قابل بازیابی از:

http://journals.police.ir/article_24370.html

  1. نجار زاده، زینب؛ رحمت، محمدرضا، برزگر، عبدالرضا. (۱۳۹۵). جرم آدم‌ربایی در حقوق کیفری ایران، سومین همایش بسترهای فساد مالی و اداری در نظام حقوقی ایران با رویکرد اصلاح و توسعه نظام حقوقی، میبد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد.
  2. میرشکار، هادی. (1396). بررسی عوامل مؤثر بر آدم‌ربایی با تأکید بر موقعیت زاهدان. منتشر شده در اولین کنفرانس ملی پژوهش‌های نوین ایران و جهان در روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی در سال ۱۳۹۶، شناسه (COI) مقاله. PESLSBTM04_688 قابل بازیابی از:

https://www.magiran.com/paper/1460648

  1. Lederman, D., Fajnzylber, P., & Loayza, N. (2002)What Causes Violent Crime? Article in European Economic Review 46(7):1323-1357 · July 2002 with 1,070 Reads DOI: 10.1016/S0014-2921(01)00096-4 ·  At Retrieved:

https://www.researchgate.net/publication/222570032.