ارتباط بین مدیریت زمان با میزان استرس شغلی در مدیران و کارکنان زن ناجا

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: فشار‌های روانی ناشی از شغل ،از جمله استرس هایی هستند که اگر بیش از حد باشند می‌توانند سبب عوارض جسمانی، روانی و رفتاری برای فرد شده، سلامت را به مخاطره انداخته، اهداف سازمانی را تهدید کرده و منجر به کاهش کیفیت عملکرد فرد می‌شود. یکی از روش‌های موثر برای کاهش این استرس مدیریت زمان است؛ بنابراین پژوهش با هدف ارتباط بین مهارت مدیریت زمان با میزان استرس شغلی در مدیران و کارکنان زن ناجا انجام شد.
روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است، به این منظور از بین50 نفر مدیران و کارمندان زن ناجا در تهران، تعداد40 نفر (12 نفر از مدیران و 28 نفر از کارمندان) به صورت نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند و به کلیه گویه‌های پرسش نامه‌‌های ‌مدیریت زمان و استرس شغلی پاسخ دادند.
یافته‌ها و نتیجه گیری: تحلیل داده ها با استفاده از روش رگرسیون تک متغیری و چند متغیری نشان داد که در مدیران زن، مدیریت زمان با استرس شغلی رابطه معنادار منفی داشت و آن را پیش بینی کرد. همچنین، از بین ابعاد مدیریت زمان، اولویت بندی اهداف و فعالیت‌ها، تفویض اختیار و مدیریت جلسات، ارتباط معنادار منفی با استرس شغلی در مدیران زن داشته و آن را پیش بینی کردند؛ اما بین مدیریت زمان و ابعاد آن با استرس شغلی در کارمندان زن رابطه معناداری به دست نیامد (05/0< P). با توجه به ارتقاء سطح بهداشت روانی شاغلان در حرفه‌های استرس‌زا و بهبود عملکرد جهت کاهش استرس در کارمندان پلیس زن نیاز به دوره‌های آموزش و یادگیری مهارت مدیریت زمان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

ی

چکیده [English]

ی

کلیدواژه‌ها [English]

  • ی